benzer duygular silueti değiştiğinden farklı görünür bazen
gerçekten farklı olduklarından değil
doku başkadır ten başka
bazen farkı sadece bu yaratır
neden sonra farkına varmak ...
gördüklerini anlatmaktan korkmuş suçsuz bir çocuk
gördükleri veya hissettikleri
ne kadar ortak edebilirsin onu bu cinayete
ne kadar suçlarsın onu
ne kadar, ne, hangi hakla ..
kalbine giren tüm suçlular vücudunda kalbinin dışında her yerde serbestçe dolaşıyorlar
sense kalbine mahkum edilmiş gibisin onun
sahipliği sunulmuş ya da belli duygulara yerin ayrılmış gibi değil .
belli şeyler mantığına uymadığında hemen duygularını kullanırsın
kılıflar uydurur kendini duygusal yaparsın
aslında açıktır hayat;
sana kendinle yada başkalarıyla oynadığın gibi onunla oynama şansı vermeyecek kadar nettir.
avuçlarını kayganlaştırıyor yalnızlığın
ve kazandığın tüm zaferlerinin; ellerinden ayak uçlarına yavaş ama izinsiz yapılmış uçuşu bu yüzden ...
bu yüzden üst üste çok mutlu olamadın sen
bu yüzden kaybetmekten korkup kaybetmeyi seçenlerdensin
bu nazarında kaybetmek değil kaçmak olacağından, hep bundan.
düşünmeden kurduğun ve düşünülmemiş cümleler duyduğun hikayesi var ya o da hep bu yüzden ...
emin basmadığın adımların yeri göğü inletsin istedin sen
bi gevşet bi sıkı tut ipleri aklında mühim değil hissettirdiklerin
senin tek avuntun ipleri elinde tutmak olurdu.
hayat istediğin gibi gitsin diye çok çabaladın
tek söz sahibi sen olmalıydın öyle ya ben ağlarken sen bana hayatı anlattın hep
için gitmezdi çünkü hayat yakmalı bazılarının canını öyle derdin bir de .
çok şey öğrendim, çok şey unuttum seninle ...
söyleyeceklerim yazılmasın istedim bu gece
hepsi de dökülmesin dudaklarımdan
bişeyleri söyleyememek istiyorum hala
hala farkına varmamış olmak sanki
yani kaybetmek değil; kaçmak ..
sen bilir
sen yaşar
sen seversin bunu diye ...
bilmem ..
belki de !
